คุณกำหนดกำลังขยายได้อย่างไร?

ระยะโฟกัสของเลนส์คือระยะห่างจากจุดศูนย์กลางของเลนส์ไปยังจุดที่รังสีของแสงมาบรรจบกันที่จุดโฟกัส หากคุณเคยใช้แว่นขยายเพื่อส่องไฟเผามด คุณก็จะเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน ในโจทย์ปัญหาทางวิชาการ มักจะมีการระบุระยะโฟกัสนี้ไว้ให้แล้ว ในชีวิตจริง คุณอาจพบข้อมูลนี้ระบุไว้บนตัวเลนส์เองได้เช่นกัน

หากคุณทราบระยะห่างของวัตถุที่คุณต้องการขยายจากเลนส์และระยะโฟกัสของเลนส์ การหาตำแหน่งของภาพนั้นทำได้ง่ายโดยใช้สมการของเลนส์ 

ขนาดเฉพาะจุด

จนถึงตอนนี้ เราได้เรียนรู้วิธีการหาค่าความเข้มแสงและกำลังที่เข้าสู่เลนส์และที่จุดบนหน้าจอ รวมถึงค่าความเข้มแสงขั้นต่ำที่จำเป็นในการทำให้หน้าจอเป็นรู แต่เรายังไม่ได้พูดถึงขนาดของจุดที่มองเห็นบนหน้าจอมากนัก เมื่อพิจารณาข้อมูลของเลนส์ขยายทั้งสามและแว่นอ่านหนังสือ เราจะเห็นว่าขนาดของจุดเปลี่ยนแปลงไปสำหรับแต่ละเลนส์ ขนาดจุดที่แตกต่างกันเหล่านี้แสดงถึงอะไร มีผลต่อความเข้มแสงหรือสิ่งที่เราสังเกตเห็นมาจนถึงตอนนี้หรือไม่ และเมื่อกำหนดเลนส์เฉพาะแล้ว เราสามารถคาดการณ์ขนาดจุดที่เราจะเห็นได้หรือไม่ โดยใช้ (1) เราสามารถหาค่ากำลังขยายของเลนส์ได้โดย:

สูตรกำลังขยายของแว่นขยาย

การวางแว่นขยายไว้ระหว่างวัตถุกับดวงตาช่วยให้สามารถเลื่อนวัตถุเข้ามาใกล้ดวงตามากขึ้น และดวงตาสามารถโฟกัสไปที่ภาพเสมือนที่เกิดขึ้น โดยควรโฟกัสที่ระยะที่มองเห็นได้ชัดเจนที่สุด กำลังขยายปกติ M คืออัตราส่วนของมุมθ'ที่ภาพทำกับมุมθที่วัตถุทำ

แว่นขยายคือเลนส์นูนที่มีความยาวโฟกัสต่ำกว่า 250 มิลลิเมตร กำลังขยายโดยประมาณ M ที่ได้จากเลนส์นั้นคำนวณได้โดยการหารความยาวโฟกัสด้วย 250

สมการ: M= θ'/θ =(250มม./f)

ตัวอย่างเช่น เลนส์ที่มีความยาวโฟกัส 50 มม. จะให้กำลังขยาย M = 250/50 = 5 เท่า

สูตรการขยายภาพของเลนส์เฟรสเนล

จากสมการเลนส์บาง M= θ'/θ =(250mm/f) +1 ,

จริงสำหรับภาพเสมือนที่ระยะอนันต์ เลนส์เฟรสเนลโดยทั่วไปใช้เพื่อขยายวัตถุเล็กน้อย โดยปกติแล้วเราคาดว่าจะเห็นวัตถุทั้งหมดในคราวเดียวภายในเลนส์เฟรสเนล ดังนั้นเลนส์จึงต้องมีขนาดใหญ่กว่าวัตถุ 1.2 หรือ 1.5 เท่า ทั้งในด้านความยาวและความกว้าง นั่นคือเหตุผลที่สมการเป็น+1ตามสมการเลนส์บาง แว่นขยายขนาดโปสการ์ดของเราที่มีความยาวโฟกัส 80 มม. จะมีกำลังขยาย 4 เท่า 

หากคุณต้องการดูรีวิวเลนส์เฟรสเนลของเรา โปรดคลิกที่นี่   

หากคุณมีคำถามใด ๆ โปรดอย่าลังเลที่จะติดต่อเรา