แว่นขยายส่วนใหญ่เป็นแบบนูนสองด้าน (เช่นแว่นขยายมือถือ )loupeแว่นขยายแบบจี้ แว่นขยายพกพาแว่นขยายพวงกุญแจฯลฯ หรือแบบนูน-แบน ( แว่นขยายแบบแท่งแว่นขยายแบบโดม ) แต่แว่นอ่านหนังสือเป็นแบบนูนโค้ง

แว่นขยายสำหรับอ่านหนังสือโดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องมีกำลังขยายสูง เลนส์จึงมักมีขนาดค่อนข้างใหญ่ เพื่อให้มีมุมมองที่กว้างขึ้นช่วยให้อ่านได้ง่ายขึ้น ปัจจุบัน แว่นขยายบางรุ่นได้รับการออกแบบให้เป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าเพื่อขยายมุมมอง และมีหลอดไฟ LED ( แว่นขยาย LED , แว่นขยายแบบมีไฟหรือแว่นขยายเรืองแสง ) เพื่อให้ผู้คนสามารถอ่านได้ในที่มืด ส่วนแว่นอ่านหนังสือทั่วไปนั้นต้องสวมบนใบหน้า และมีมุมมองเพียง 2 วงเล็กๆ จึงใช้งานได้เฉพาะในที่สว่างเท่านั้น

การลดความหนาของเลนส์ลงอย่างมากส่งผลให้ประหยัดต้นทุนวัสดุได้อย่างมาก เลนส์เฟรสเนลยังช่วยลดน้ำหนัก ซึ่งช่วยลดต้นทุนการติดตั้งและการประกอบ  เลนส์เฟรสเนล ขนาดใหญ่มาก  ถึง 1000 มม. สามารถใช้แทนชุดกระจกแบบดั้งเดิมที่มีราคาแพงมากในระบบออปติคอลขนาดใหญ่ได้

แว่นขยายส่วนใหญ่ใช้เพื่อขยายวัตถุ ช่วยให้คนมองเห็นสิ่งต่างๆ และตัวอักษรขนาดเล็กได้ชัดเจนขึ้น ไม่ใช่ทางเลือกที่เหมาะสมสำหรับการแก้ไขสายตา คนปกติสามารถมองเห็นสิ่งเล็กๆ ได้ด้วยแว่นขยายพกพา แว่นขยาย พวงกุญแจแว่นขยายแบบห้อยหรือเลนส์เฟรสเนลขนาดเท่าบัตรอย่างไรก็ตาม คุณควรตรวจสายตาโดยจักษุแพทย์ก่อนสวมแว่นอ่านหนังสือ เนื่องจากค่าสายตาของแต่ละคนแตกต่างกัน เพื่อให้ภาพของวัตถุตกกระทบที่เรตินาอย่างเหมาะสม ช่วยให้มองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ชัดเจน

แว่นขยายและแว่นอ่านหนังสือเป็นเลนส์นูน หากแปลงแว่นขยายทั่วไปเป็นแว่นอ่านหนังสือ จะมีกำลังขยายเทียบเท่า 1000 - 2000 องศา (เท่ากับ 100 เท่าของระยะโฟกัสผกผัน) เห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะสำหรับคนทั่วไป การใช้แว่นขยายแทนแว่นอ่านหนังสือในระยะยาวจะทำให้ปวดตา บวม และปวดศีรษะ ผลกระทบที่ร้ายแรงที่สุดคือการทำลายดวงตา ดังนั้น คุณควรตรวจสายตาโดยจักษุแพทย์ผู้เชี่ยวชาญก่อนสวมแว่นอ่านหนังสือ คุณไม่สามารถสวมได้ตามใจชอบ แว่นขยายเหมาะสำหรับการใช้งานในระยะเวลาสั้นๆ และในโอกาสพิเศษบางอย่างเท่านั้น