แว่นขยายส่วนใหญ่มีลักษณะนูนสองด้าน (เช่นแว่นขยายแบบพกพาloupeแว่นขยายแบบจี้แว่นขยายพกพาแว่นขยายพวงกุญแจฯลฯ) หรือแว่นขยายแบบนูนระนาบ ( แว่นขยายแบบแท่งและ แว่นขยาย แบบโดม ) แต่แว่นอ่านหนังสือมีหมอนรองกระดูกแบบบวก

เนื่องจากแว่นขยายสำหรับอ่านหนังสือโดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องใช้กำลังขยายสูง เลนส์จึงมีขนาดค่อนข้างใหญ่ คุณจึงสามารถมีมุมมองภาพที่กว้างขึ้นเพื่อความสะดวกในการอ่าน ปัจจุบัน แว่นขยายบางรุ่นได้รับการออกแบบให้เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าเพื่อขยายมุมมองภาพ และใช้หลอดไฟ LED ( แว่นขยาย LED , แว่นขยายแบบมีไฟส่องสว่างหรือแว่นขยายแบบมีไฟส่องสว่าง ) เพื่อให้ผู้คนยังคงสามารถอ่านหนังสือในที่มืดได้ แว่นอ่านหนังสือควรสวมให้แนบใบหน้าและมีมุมมองภาพเป็นวงกลมเล็กๆ 2 วง และใช้งานได้เฉพาะในที่สว่างเท่านั้น

ความหนาของเลนส์ที่ลดลงอย่างมากส่งผลให้ประหยัดต้นทุนวัสดุได้อย่างมาก เลนส์เฟรสเนลสามารถลดน้ำหนัก ซึ่งช่วยลดต้นทุนการติดตั้งและการประกอบ  เลนส์เฟรสเนล ขนาดยักษ์สูงสุด  ถึง 1,000 มม. สามารถใช้แทนชุดกระจกธรรมดาที่มีราคาแพงมากในระบบออปติคอลขนาดใหญ่ได้

แว่นขยายเป็นอุปกรณ์ขยายภาพหลักที่ช่วยให้มองเห็นสิ่งของต่างๆ ได้ชัดเจนขึ้น และตัวอักษรขนาดเล็กก็คมชัดขึ้น ซึ่งไม่เหมาะสำหรับการแก้ไขสายตา คนทั่วไปสามารถมองเห็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ได้ผ่านแว่นขยายพก พา แว่นขยาย แบบพวงกุญแจแว่นขยายแบบห้อยจี้หรือเลนส์เฟรสเนลขนาดเท่าบัตรอย่างไรก็ตาม คุณจำเป็นต้องตรวจสายตากับนักทัศนมาตรก่อนสวมแว่นอ่านหนังสือ เนื่องจากค่าไดออปเตอร์ของดวงตาแต่ละคนแตกต่างกัน ดังนั้น ภาพของวัตถุจะตกกระทบจอประสาทตาอย่างเหมาะสม เพื่อให้มองเห็นสิ่งต่างๆ ได้อย่างชัดเจน

แว่นขยายและแว่นอ่านหนังสือจัดอยู่ในประเภทเลนส์นูน หากเปลี่ยนจากแว่นขยายทั่วไปเป็นแว่นอ่านหนังสือ จะมีค่าเท่ากับ 1,000 - 2,000 องศา (เท่ากับ 100 เท่าของความยาวโฟกัสส่วนกลับ) เห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะสำหรับการใช้งานส่วนบุคคล การเปลี่ยนแว่นอ่านหนังสือด้วยแว่นขยายเป็นเวลานานอาจทำให้เกิดอาการแสบตา บวม และปวดศีรษะ ผลกระทบที่ร้ายแรงที่สุดคือการก่อให้เกิดความเสียหายต่อดวงตา ดังนั้น คุณควรตรวจสอบสายตาโดยนักทัศนมาตรผู้เชี่ยวชาญก่อนสวมแว่นอ่านหนังสือ คุณไม่สามารถสวมใส่ได้ตามต้องการ แว่นขยายเหมาะสำหรับการใช้งานระยะสั้นและในโอกาสพิเศษบางโอกาส